زاذان كندى زاذان ، از مشاهير تابعين است . مسلم ، ابوداوود ، ترمذى ، نسائى و ابن‌ماجه در صحاح خود از او حديث نقل كرده‌اند . ذهبى در « الكاشف » گويد : « ع - زاذان ، ابوعمرو كندى ( هم‌پيمان با قبيله‌ى كِند ) بزاز نابينا بود . وى از على و ابن‌مسعود و ابن‌عمر روايت كرده است و گفته‌اند كه از عمر نيز حديث شنيده است . عمربن مرّة و منهال‌بن عمرو از او حديث نقل كرده‌اند . وى ثقه است و در سال 108 وفات يافت . » ابن‌قيسرانى مقدّسى در « اسماء رجال الصحيحين » خود ، نام او را چند بار در ضمن رجال صحيح مسلم آورده است . وى در مقدّمه‌ى همان كتابش اتّفاق حافظان حديث مانند ابن‌عدى و دارقطنى و ابن‌منده و حاكم و ديگر از گذشتگان و پيوستگان به آن‌ها از متأخّرين را ياد كرده كه گفته‌اند : هر كس كه از او در صحيحين روايت نقل شده باشد ، ثقه و حجّت است . بنابراين « زاذان » ثقه و حجّت است در نزد حفّاظ و پيشوايان حديث و غير آنان . سلمان فارسى و امّا سلمان ، اين صحابى بزرگوار ، بىنياز از معرّفى و نوشتن شرح حال است . در تمامى كتب مربوط به شرح حال صحابه ، زندگىنامه و حالات او آمده است . . . به « اسدالغابه » و « الاستيعاب » و ديگر كتب مربوطه مراجعه كنيد . شمّه‌اى از آن‌چه را كه ابن‌عبدالبرّ درباره‌ى آن جناب گفته است ، برايتان باز مىگوييم : « سلمان فارسى ، ابوعبداللَّه ، گفته‌اند كه وى غلام رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم بوده و به سلمان الخير معروف است . . . وى فردى نيكوكار ، بافضيلت ، انديشمند ، عادل ، پارسا و پاىبند به امور دينى و دستورات الاهى بود . هشام‌بن‌حسان از حسن نقل مىكند كه وى گفته است : سهميه‌ى سلمان پنج‌هزار بود . هرگاه سهميه‌اش مشخّص مىشد و به او